Elly (66 jaar) uit Amersfoort is slechtziend en heeft sinds een aantal jaar ook epilepsie. Ze houdt van contact met anderen en vindt het leuk om een bijdrage te leveren aan de buurt waar ze woont. Mijn Leven 2.0 interviewde haar over hoe ze leerde haar angst om naar buiten te gaan te overwinnen.
Hoe kwam je tot het inzicht open zijn helpt?
“Toen ik net wist dat ik epilepsie had, durfde ik de straat niet meer op, omdat ik bang was dat ik daar een aanval zou krijgen. In het eerste jaar na de diagnose zat ik vooral alleen thuis. Mijn zoon heeft me geholpen om weer naar buiten te gaan door met me mee te gaan, maar dat kon natuurlijk niet altijd. Hij heeft mij toen gestimuleerd om opener te zijn en eerlijk tegen anderen te zeggen hoe het met me ging. Hij had gelijk: als je altijd maar zegt dat het wel goed gaat, dan kunnen mensen je ook niet helpen. Via de huisarts kwam ik toen terecht bij de praktijkondersteuner (POH-GGZ) en met zijn hulp ben ik nu zover dat ik echt weer alleen naar buiten kan en durf.”
Wat veranderde er?
“De POH-GGZ heeft me geleerd om stapsgewijs steeds meer dingen te doen, door een “doe-therapie” met opdrachten en door me steeds weer positief te stimuleren en uit te dagen. Het was niet makkelijk, maar het is me gelukt. Ik leerde dat het helpt om eerst rustig na te denken en dan een plan met kleine stapjes te maken, zodat ik goed kan bepalen of ik iets wel of niet kan en wil. En we zochten dingen uit die ik kon én die ik leuk vond, waardoor het extra fijn was als het lukte: het was een overwinning én het was leuk om te doen. Zo kreeg ik langzamerhand weer vertrouwen in mijzelf en inmiddels ben ik weer actief in de bewonerscommissie en heb ik ook meegewerkt aan de website van onze buurt (www.hallokruiskampkoppel.nl). Het is mij gelukt om mijn angst te overwinnen en daar ben ik trots op.”
