Hoe zou jij reageren? Mijn Leven 2.0 legde dit dilemma voor aan een aantal mensen met een fysieke beperking. Ze vertellen wat zij zouden doen:
Doeslief
Wat raar zeg, dat mensen zomaar dingen in je tas gaan stoppen. Ik kan me voorstellen dat je dat vervelend vindt. Kun je dat niet “gewoon” zeggen? “Dank u wel, maar ik doe het toch liever zelf.” Maar dan wel met een vriendelijke glimlach, want het is op zich ook wel weer bijzonder als mensen je willen helpen. Dat is toch wel een bedankje waard? Misschien moet je daarin oefenen. We moeten onze medemensen ook te vriend houden want we hebben elkaar nodig. Doeslief.
Ali, Postpoliosyndroom, Den Dolder, 69 jaar.
Blijf elkaar helpen
Jij maakt het voor de zoveelste keer mee en dat is erg frustrerend en vermoeiend maar mensen bedoelen het goed. Deze mensen vinden het juist gek als ze geen hulp aanbieden. Als je hen niet voor het hoofd wil stoten zou ik niet fel of sarcastisch reageren. Vriendelijk afwijzen en zeggen dat je liever zelf je boodschappen in de tas stopt. Daarbij bedanken voor de aangeboden hulp zou ik wel doen. Het komt vast ook wel eens voor dat de aangeboden hulp wel heel goed uitkomt? Laten we vooral niet stoppen met elkaar te helpen….
Alice, versleten heupen, Amersfoort, 49 jaar
Met een boodschap
Ik ben zelf niet ‘rolstoel-gebonden’ maar ik snap wel dat dit vernederend kan overkomen, ondanks dat het vast wel ‘goed bedoeld’ is. Alsof het er nog eens extra ingewreven wordt dat je (soms) afhankelijk bent. Ik denk dat ik — omdat ik de helper ook niet direct tegen het hoofd wil stoten — toch vriendelijk “dank je wel” zeg, maar er bij zeg dat ik het prettiger vind om zo zelfstandig mogelijk te zijn, en dat ik wel om hulp vraag als dat echt nodig is. Ik denk, maar hoop vooral, dat dit een boodschap is die overkomt.
