Anke (55 jaar) uit Zeist is met recht een ervaringsdeskundige. Ze heeft verschillende chronische ziekten. Zo heeft ze al langer astma en fibromyalgie en sinds een jaar of tien is daar een zeldzame auto-immuunziekte bijgekomen waardoor ze veel pijn heeft. Anke heeft een counselingpraktijk voor rouwverwerking en verlies van gezondheid. Ook schreef ze het boek ‘Van overleven naar zinvol leven’.
Hoe kwam je tot het inzicht dat je meer bent dan je ziekten?
“Dit kwam door een ervaring die ik had bij de patiëntenvereniging van mijn auto-immuunziekte. Omdat ik een zeldzame ziekte heb, is deze patiëntenvereniging voor mij heel waardevol. Ik krijg daar bijvoorbeeld praktische informatie over zorgverleners die zich specialiseren in mijn aandoening. Maar, ik ontmoette daar ook veel mensen die mijn inziens bleven hangen in slachtofferschap. Ik voelde dat ik zelf niet op die manier in het leven wilde staan. Ik ben in de eerste plaats Anke en verder heb ik toevallig ook een ziekte.
Maar, het viel mij zwaar dit in de praktijk te brengen. Mijn klachten hadden zich opgestapeld en op een gegeven moment was ik alleen nog maar bezig om te bedenken hoe ik de dag en de pijn kon overleven. Ik kon niet meer genieten.
Op dat moment ben ik op zoek gegaan naar hulp en die vond ik bij een psycholoog. Met haar ben ik op zoek gegaan naar kleine genietmomenten. Neem bijvoorbeeld wandelen. Eerst liep ik een rondje en dacht alleen maar aan hoeveel pijn mijn voeten deden. Maar toen ging ik kijken naar de omgeving waar ik liep. Dit was een eyeopener, er was zoveel moois te zien en ik kwam ook mensen tegen. Mijn blik op de wereld veranderde en ik kreeg weer ruimte om na te denken over mogelijkheden: Wat kan er? Wat wil ik?”
Wat veranderde er door dit inzicht?
“Door de gesprekken met de psycholoog leerde ik accepteren dat ik beperkingen heb, maar ik leerde ook dat dat niet mijn hele leven hoeft te bepalen. Daardoor hield ik meer energie over om te besteden aan de dingen die ik wilde. En ik wilde nog van alles. Ik heb de neiging om groot te denken. Wat mij hielp om mijn plannen echt te realiseren, was om het eerste stapje klein te maken. Door plannen op te knippen in kleine stapjes, lukte het mij om dingen ook echt te gaan realiseren.
Neem bijvoorbeeld mijn verlangen om een eigen praktijk op te zetten. Als ik daaraan dacht, zag ik allerlei beren op de weg, zoals: ‘Hoe kom ik aan een praktijkruimte?’ en ‘Hoe kom ik aan klanten?’ Het lukte om een eerste stap te zetten toen ik bedacht: ik begin met een opleiding. Gewoon omdat ik die interessant vind en omdat het goed is voor mijn persoonlijke ontwikkeling en niet zozeer met als doel om een praktijk te starten.
En wat bleek, gaandeweg kwam er voor die praktijkruimte een oplossing: ik kon thuis een kamer vrijmaken omdat mijn kinderen het huis uit gingen. Dit had als extra voordeel dat ik tussen de sessies in even kon gaan liggen. En inmiddels is die praktijk er gekomen.”
